ประวัติศาสตร์มวยไทย

มวยไทยเป็นกีฬาพื้นบ้านของไทยที่มีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับอย่างยิ่งในระดับสากล ปฏิเสธไม่ได้ว่าสถานะอันสูงศักดิ์ของมวยไทยนั้น มีปัจจัยหลักมาจากประวัติศาสตร์ของมวยไทยที่สามารถสืบย้อนกลับไปได้อย่างยาวนานและต่อเนื่อง

จุดเริ่มต้นของมวยไทยนั้น สันนิษฐานกันว่ามาจากบรรพบุรุษของชาวไทยที่อพยพมาจากมณฑลยูนนานในประเทศจีน ด้วยสภาพสังคมที่เป็นสังคมเกษตรกรรมที่ถูกมักรุกรานจากชนเผ่าอื่นและต้องป้องกันตนเองอยู่เสมอ การต่อสู้แบบมวยไทยจึงกลายเป็นอาวุธประจำกายของชาวไทยโบราณเพื่อทั้งฝึกฝนร่างกายให้แข็งแรง ฝึกฝนจิตใจให้แน่วแน่ อีกทั้งเป็นเครื่องที่ยึดถือไว้ป้องกันศัตรูด้วยหมัด เท้า เข่า และศอกของตนเอง โดยไม่ต้องอาศัยอาวุธชนิดอื่นใดเลย

การต่อสู้แบบมวยไทยถูกนำมาใช้ฝึกฝนและทดสอบความแข็งแรงของชายหนุ่มที่กำลังจะเข้าเกณฑ์ทหารและฝึกทหารเช่นเดียวกับการฝึกฝนการต่อสู้ด้วยอาวุธอื่น ๆ ตั้งแต่สมัยสุโขทัยต่อเนื่องมาจนถึงสมัยอยุธยา มีการพัฒนาท่วงท่าและลีลาที่แตกต่างกันออกไปตามแต่ละสำนักครูที่ตั้งกระจายอยู่ทั่วไปรอบ ๆ เมืองหลวงหรือเมืองสำคัญ ซึ่งต่อมาสำนักครูเหล่านี้มีวิวัฒนาการขึ้นมาเป็นค่ายมวยอย่างที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน

การที่มวยไทยได้รับการพัฒนาและยกย่องเป็นที่แพร่หลายจนกลายเป็นศิลปะชั้นสูง นั่นเป็นเพราะมวยไทยเป็นมากกว่าการต่อสู้ที่มุ่งแต่จะทำร้ายให้ฝ่ายตรงข้ามได้รับอันตราย แต่มวยไทยถูกพัฒนาจนกลายเป็นประเพณีที่ประกอบด้วยมิติทางวัฒนธรรมอันหลายหลากและน่ายกย่อง ทั้งขั้นตอนการไหว้ครู การคาดเชือก ประเพณีการขึ้นชก แม่ไม้มวยไทย คุณธรรมของนักมวยและการเคารพในกติกา

คนไทยในปัจจุบันได้รับมรดกแม่ไม้มวยไทยพร้อมกับเรื่องเล่าความประทับใจผ่านตัวละครในประวัติศาสตร์ที่สำคัญหลายท่านที่มีความเป็นเลิศด้านการต่อสู้มวยไทย อาทิ นายขนมต้ม พระเจ้าเสือ พระเจ้าตากสินมหาราช เป็นต้น